Afgelopen dinsdag zag ik in “de Balie” (Leidseplein) een mooie documentaire over stedelijke ontwikkelingen waarbij door verschillende disciplines gekeken wordt naar knelpunten en mogelijkheden.
Kleine preview: http://cineville.nl/films/urbanized
Een mooi ontwerpend voorbeeld is een sticker met daarop “I want this:” Mensen kunnen dan zelf iets invullen. In New Orleans staan er veel gebouwen en panden leeg en door middel van deze stickers kunnen mensen opschrijven wat ze daar zouden willen hebben.
Simpel, maar effectief
Helaas is het niet meer te zien in “de Balie”. Deze documentaire zal vast nog wel ergens verschijnen.
Na ons gesprek gister en een beetje babbelen met Peik hebben wij het gehad over dhr. L. Jonkers:
Dit is de terugblik/samenvatting en dit is het volledige document van zijn studie.
Hallo allemaal!
Ten eerste allemaal een heel goed 2012 toegewenst! Ik hoop dat jullie leuke feestdagen hebben gehad.
Aan de activiteiten op de blog te zien is iedereen nog in een diepe vakantie/winterslaap, waar ik zeer goed in kan komen. Geniet er nog maar even van want het einde is alweer in zicht. Ik heb me er toch even een poging gedaan om een interview uit te werken. Ik vond het nog best lastig om de theorie van Freud erop toe te passen. Ben heel benieuwd hoe dit bij jullie gaat. Bij deze mijn resultaat. Het is bij mij niet gelukt om het interview op te nemen dus heb ik het in grote lijnen uitgetypt.
Interview Amsterdam Noord Floor Ziegler
Groet Sanne
ps) heb nog een beetje op het internet gezocht naar meer info over Freud en kwam dit (nogal hilarische) filmpje tegen over de id, ego, super ego theorie. Zeker de moeite waard om te bekijken id, ego, super ego, Freud
Wij hebben dinsdag met Hans afgesproken om na te denken over ons doel in R’dam en het prototype.
Na een goed gesprek kwamen we op een term die hans introduceerde: Analogy denken: een totaal ander concept op je eigen werkelijkheid toepassen. In dit geval hebben we geconstateerd dat de projectgroep van duco, de winkeliers en de bewoners in een driehoeksverhouding zitten. Deze verhouding verloopt wat stroef waardoor er spanningen zijn ontstaan in de relaties. Het is dus tijd voor een relatietherapeut. Onze projectgroep gaat op zoek naar de stappen die worden doorlopen in de relatietherapie en we gaan kijken of we die stappen kunnen vertalen naar R’dam zuid. Op die manier maken we een heel relevant prototype waar Stipo ook geinteresseerd in zou zijn.
Hier alvast een Rotterdamse psycholoog die ik op internet vond en die 3 stappen heeft voor realtietherapie.
Ontwerpend onderzoek
We hebben aan de hand van het plan van aanpak van de groep Rotterdam, het ‘ontwerpend onderzoeken’ ontplooid. We hebben het gehad over parameters, conceptontwikkeling, vormgevingsprincipes en meer . Iedereen ging met hoofdpijn naar huis. Ik ga niet proberen om het samen te vatten om verwarring te voorkomen. Voor volgende week staat er meer van dit op het programma. Belangrijk! We beginnen vrijdag om precies 13 uur ! Dus niet om 13.30, en ook niet wanneer iedereen is binnengedruppeld, enzo.
Noord
Er is verwarring over de manier van verhalen verzamelen. Ik stel voor om als Noord-groep te kijken naar alle resultaten tot nu toe zodat we eventueel voor deze week nog een aanpassing kunnen doen als dat nodig blijkt. Rotterdammers, ik begreep dat jullie dan een afspraak hebben, natuurlijk zou het ook goed zijn als jullie erbij kunnen zijn.
Dinsdag 18.00 in het Jan Bommerhuis?
Mededelingen
- Vrijdag 16 december beginnen we om 13 uur
- Dinsdag 17 januari: Hou die vrij in je agenda
- Donderdag 19 januari: We vangen de taal van bewoners en winkeliers in de Zuidboulevard
- We gaan niet naar West wegens tijdgebrek
Goede morgen allemaal,
Deze week hebben we hard gewerkt om de eerste stappen voor de verdieping in Rdam zuid te zetten. Onze eerste versie van het Pva is af en graag horen wij jullie commentaar.
Pva versie 1
Groet Sanne
Grappig.
In Denemarken woonde ik op een verlaten industrieterrein. Ik weet nog goed dat ik aankwam en werd opgehaald door mijn twee mannelijke huisgenoten die ik alleen van foto kende. Het was midden in de nacht en zij reden mij naar de rand van Roskilde het industrieterrein, zo groot als 40 voetbalvelden, op. Ze hadden mij niet verteld dat het huis precies in het midden stond.
Foto’s van hoe het er toen uitzag zie je hier.
Als ik vertelde waar ik woonde reageerden mensen met ongeloof en medelijden. Ze wisten niet eens dat er een (bewoonbaar) huis stond. Er gingen spookverhalen in het rond over giftige grond en criminele activiteiten, want waarom konden wij anders daar voor een appel en een ei wonen?
In het begin zette ik mij op een rennen zodra ik bij het hek kwam tot aan huis, en nog een tandje harder als de wind een raar geluid maakte of een deur liet klapperen, nog een harder als ik met mijn huisgenoot Alise was want wij maakten elkaar bang onderweg naar huis. Gelukkig kwam ik er gauw achter dat er echt geen hond op het terrein kwam behalve die paar die zo gek waren er te gaan wonen.
Nu word ‘the unicon’ omgetoverd tot ‘the musicon’, een culturele vrijplaats, die de gebruikelijke stedenbouwkundige tradities uitdaagt door wildgroei te promoten. Hierover een artikel in het Engels. De rest van de site vond ik ook leuk om te bekijken, en wat blijkt? Ze zijn onder andere geïnspireerd door de NDSM-werf. Leuk he, zo’n rond verhaaltje…:)
